Arıçılığın Laçında tarixi ənənələri var. Otuz illik fasilədən sonra laçınlılar bu təsərrüfat sahəsini yenidən dirçəldirlər. Yeni salınmış Zabux kəndinə qayıdan sakinlər arasında da arıçılıqla məşğul olanlar var. Laçın dağlarında bitən gülün-çiçəyin ətrini, şirəsini öz yuvasına daşıyıb bala çevirən arılar kimi onları saxlayıb qayğısını çəkən insanlar da zəhmətkeşdirlər... Videoçarx Qaçqınların və Məcburi Köçkünlərin İşləri üzrə Dövlət Komitəsi ilə Laçın rayonunda Azərbaycan Respublikası

Afət Möhbalı "Bütöv Azərbaycan bir arzu deyil, bir hökmdür; Böyük Turan bir xülya deyil, bir gerçəkləşəcək çağırışdır!" "Düşmən istəsə də, satqın gizlənsə də — haqq yolunda addımlayan millət dayanmaz!" "Bizi parçalamağa çalışanlar bilməlidirlər: Hər parçalanan qəlbdə bir Bütöv Azərbaycan doğulur." "Böyük Turan bir gün qurulacaq; o gün, ona qarşı çıxanlar utandıqları üçün başlarını qaldıra bilməyəcəklər!" "Türk birliyi bir ehtimal deyil, bir taledir — bu tale qarşısında nə daxili xəyanət, nə

Bimar Əli (Əsgərov Əli İbrahim oğlu) 1904-cü ildə Kəlbəcər rayonunun Sınıqkilsə (indiki Hacıkənd) kəndində anadan olmuşdur. Dövrünün uzaqgörən şəxslərindən olan atası Məşədi İbrahim onu 10 yaşı olanda qonşu kənddə molla məktəbinə qoymuşdur. İki il molla yanında təhsil alan Əli “Qurani-Kərim”i əzbər öyrənmiş və özünün qeyri-adi istedadı ilə yaşıdlarından seçilmişdir. İlk şeirini 8 yaşında yazmağa başlamışdır. Azərbaycanda sovet hakimiyyəti qurulduqdan sonra o, təhsilini davam etdirmək üçün

Keçmiş məcburi köçkün, Kəlbəcər rayonunun Çovdar kənd sakini, 1978-ci il təvəllüdlü Nazim Müstəcəb oğlu Əmrahov arı sancması nəticəsində dünyasını dəyişib. Yaxınlarının Dalidag.az- a verdiyi məlumata görə, hadisə Bakının Fatmayı qəsəbəsində müvəqqəti məskunlaşan Nazim Əmrahovun Tərtər rayonunda öz təsərrüfatında arılara baxış keçirərkən baş verib. O, baş nahiyəsindən arı sancmasına məruz qalıb. Görülən zəruri tədbirlərə baxmayaraq, onun həyatını xilas etmək mümkün olmayıb. Allah rəhmət eləsin!

Məhkəmə zalına ağır bir sükut çökmüşdü. Bu sükut sıradan bir sessiyanın yox, onilliklərin ağrısını içində boğan bir vulkanın partlayışından əvvəlki səssizlik idi. Şahid kürsüsünə çıxan qadının gözlərində yalnız kədər deyil, həm də tarixin ən böyük soyqırımlarından birinin qanlı mənzərələri canlanırdı. O, sadəcə bir zərərçəkmiş kimi deyil, bir nəslin yox edilişinin canlı şahidi kimi danışırdı. Qarşısında oturan isə bu cinayətlərin ideoloji və maliyyə dəstəkçilərindən biri — Ruben Vardanyan idi.