Milli və ya siyasi bir ideologiyanın olması istənilən cəmiyyətin məqsədli şəkildə birləşməsinə kömək edib həmişə. Keçən ilə qədər istər iqtidarda olan siyasi qüvvələrin, istərsə də müxalifətin apardığı təbliğat zaman-zaman xalqda müəyyən qədər oyanış yaratmağa nail olsa da ümumxalq birliyini yarada bilməmişdi. Qarabağın azadlığı uğrunda mübarizə başlayan ərəfədə səsləndirilən "Qarabağ Azərbaycandır!" , "Biz birlikdə güclüyük!" şüarları bizi həm gözlə görünən düşmənlə, həm də pandemiya ilə

Azərbaycan Respublikası Prezidenti, Silahlı Qüvvələrin Ali Baş Komandanı, möhtərəm prezident İlham Əliyevin rəhbərliyi altında qazanılmış qələbədə könüllü olaraq həmin müharibədə az da olsa payımın olması çox qürurvericidir. Cənab Prezidentin siyasətin nəticəsi olaraq onu deyə bilərəm ki, ölkəmizdə sülh və əmin-amanlıq bərpa olundu, düşmən tapdağından olan ərazilərimiz düşməndən təmizləndi. Bu şərəfli yolda gözünü qırpmadan Şəhid olan Vətən Övladlarına Allahdan rəhmət, yaralılarımıza isə acil

Bu mövzunun bir xalq üçün nə qədər həyati əhəmiyyətə malik olması təkcə dilçilərə deyil, hər bir təfəkkür sahibinə məlumdur. Əminliklə deyə bilərik ki, Azərbaycan adlı bir müstəqil dövlətin qurulub inkişaf etdirilməsinin dayaq nöqtələrindən biri də dilimizin leksik-semantik, qrammatik özəllikləri ilə malik olduğu nüfuzudur. Bu nüfuzun tarixi V-VII əsrlərə dayanır. Müasir dövrdə də qonşu xalqların dilində, məsələn, bədxah erməni dilində 5 mindən çox(!) türk sözü işlənməkdədir. Qonşu gürcü

Son günlər rəsmi və qeyri-rəsmi dairələrdə azad edilmiş yurd yerlərimizin necə bərpa edilməsi ilə bağlı müzakirələr aparılır, müxtəlif fikirlər səsləndirilir. Sözsüz ki, bu hazırda qarşıda duran ən prioritet məsələdi. Ancaq səsləndirilən fikirlər içində şəxsən bir vətəndaş olaraq məni qane etməyən, gələcəkdə reallaşma təhlükəsi mümkün olan məqamlar var. Bu, əsasən bir neçə kəndin birləşdirilməsi və yaxud bir neçə kəndin tikiləcək eyni qəsəbəyə yerləşdirilməsidi. Bu ilk baxışda məqbul sayılsa

Namiq Dəlidağlı Ləğv edilən Kütləvi İnformasiya Vasitələrinin İnkişafına Dövlət Dəstəyi Fondunun (KİVDF) keçmiş rəhbəri Vüqar Səfərli damlanandan sonra uzun illər onunla birlikdə medianın “evini yıxanların” bəziləri dil açıb, indi başqa “hava çalırlar”, V. Səfərliyə qarşı ittihamlar irəli sürürlər. Sözsüz ki, abrına qısılıb susanlar da var. Dil açanlar sanki illərdir, Vüqar Səfərlinin çapıb-taladığını, çörəyi qələmdən çıxan kəsimin haqqına girdiyini bilməyiblər, "xoşbəxt günlərdə" onun yanında

Rövşən Hüseynov, şair, publisist Tarix yazıram. Bəlli tarix! Azərbaycan hərb tarixini. Dünyanın görə biləcəyi gözlə, duya biləcəyi səslə, Azərbaycan əsgərinin biləyinin gücünü qüvvətini hiss edə biləcək əllə, tarix yazıram.Şanlı Azərbaycan tarixi. Min illər boyu fəxarətlə, qürurla ifadə ediləcək daş salnamələrə yazılacaq tarix. Bu gün mənim günümdür. Əlimdə qələmim titrəmir, beynimdə düşüncələrim qarışmır. Mən tarix yazıram. Azərbaycan Sərkərdəsinin -İlham Əliyev cənablarının qüdrətindən,

İgid əsgər, möhkəm dayan! Bəli, bu gün hər bir ata-ananın, qardaş-bacının, nənə-babanın dilinin əzbəridir: “İgid əsgər, möhkəm dayan”. Əslində bu çağırış hələ heç “Əlifba” kitabını açmayan bağçayaşlı balalarımız da elə şirin-şirin deyir ki... Azərbaycan trpaqlarını 30 ilə yaxındır ki, tapdaqda, əsarətdə saxlayan erməni daşnak quldurları bu gün həmin “İgid əsgər, möhkəm dayan” misramızdakı vətənpərvərlikdən də qorxur! Ona görə də daima özlərini basılmaz sayan, ərazilərimizi işğal edən, bizi isə

Müharibə qadınlar üçün daha dəhşətlidir. Xüsusən də əxlaqı həyatından da qiymətli olan Azərbaycan qadını üçün. Heç unutmaram, Kəlbəcərdən Gəncəyə sığınmış bir ailə haqqında reportaj hazırlamışdım. Qadın danışdı ki, qardaşım tüfəngində məni qorumaq üçün güllə saxlamışdı: “Yol gedirdik, məlum deyildi başımıza nə gələcək. Ermənilərin əlinə də keçə bilərdik. Mehmana dedim ki, mənim üçün bir güllə saxla. Görsək, əsir düşürük, öldürərsən”. Fərqanə bunu söyləyəndə nə kövrəldi, nə ağladı. Əksinə,

Qarabağ–Kəlbəcər nisgilli, müqəddəs məzarın da əsir düşdü, anacan K əlbəcər! Bu söz hər dəfə dilimə gələndə, bu kəlmə hər dəfə qulağıma çatanda içimdən gizilti keçir, məni soyuq tər basır. Çünki qoynunda dünyaya göz açdığım, Yer üzünün cənnət guşəsi saydığım bu ulu torpaq uzun illərdir əsirlikdədir. Axı mən də burada dünyaya göz açmışam. Ata-anam, baba-nənəm, bacı-qardaşlarım, mənə doğma olan insanlar da bu ulu torpaqda doğulmuşuq. Gözündən öpdüyümüz, gecə-gündüz sevə-sevə vəsf etdiyimiz

Koronavirus bütün dünyanın qaranlıq kabusuna çevrilib. Hal-hazırda koronavirus ilə dünya arasında müharibə mövcuddur ki, bu müharibədə itkilər də az deyil. İnsanlar bir tərəfdən ölümlə, digər tərəfdən də öz daxilləri ilə mübarizə aparırlar. Bu müharibədə ən güclü ordu isə həkimlərimizdir.Onlar gecə-gündüz özlərini fəda edərək, insanları bu qaranlıqdan çəkib çıxarmağa çalışırlar. Bu müharibənin əsl şəhidləri onlardır. İnsanları müalicə etməyə çalışarkən özünü də yoluxduran, şəhid olan,
Yazı axını