Rafiq ODAY QƏZƏL Müqəddəs Zəfərimizə Sən xeyir müjdəçisi, şər işə yadsan, Zəfərim, Bütün adlardan uca, ülvi bir adsan, Zəfərim! Uca Haqdan verilib fərmanı bu təntənənin, Günəşin zərrəsisən, qəlblərə odsan, Zəfərim! Tutdu artıq əbədi haqq və ədalət yerini, Bizə öyrətdi seçək düşməni dostdan Zəfərim. Üzü heç gülmədi ki, bax, neçə illər Vətənin, Çıxardı millətimi gör neçə yasdan, Zəfərim! Qamətim şaxdı, şükür, kölgəsi yox gözlərimin, Döndü geri vüqarım, həm də ki, ad-san, Zəfərim! Dədəmiz Qorqud

Ötərxan Eltac ZƏFƏRİN MÜBARƏK, AZƏRBAYCANIM! Örnəkdi, ibrətdi, təpər oğullar Sərhəddə dirəkdi çəpər oğullar Döyünən ürəkdi sipər oğullar Hər biri nam salmış şərəf dastanım Zəfərin mübarək, Azərbaycanım! Xalqın qanında yox nə qorxu, ürkü Çünki çox dinləyib beşikdə türkü Dəmir yumruq olub zirehi, kürkü Kükrəyən qanıyla qızarıb danım Zəfərin mübarək, Azərbaycanım! Hər bəxtə pay düşməz Laçıntək inci Çatlayan dodaqlar Şuşa sevinci Kəlbəcərin adın yazın birinci Odur cəvahirim, gövhər məkanım Zəfərin

Fərid Muradzadə İnsan bu dünyaya hədd öyrətməyə deyil, həddini öyrənməyə gəlir. (Əli Abdullayev) Y azın son ayı idi. Hava yazdan daha çox payız havasına bənəyiridi. Bozumtul, ilıq və yorucu bir hava vardı. Parkın sol girişindən içəri doğru uzanan yenicə rənglənmiş skamyalardan birində əyləşmiş gənc cütlüyə baxaraq dilinin altında nəsə deyən kişi diqqətimi cəlb etmişdi. O gəncləri süzərək dodaqaltı deyinirdi. On doqquz-iyirmi yaşlarda olan gənclər elə bil bu dünyada deyildilər. Bir-birinə elə

Uzun illər Vətəndən uzaqda yaşayan şair-jurnalist Həjar Şamiloğlunun Azərbaycanda ilk şeirlər kitabı nəşr olunub. Dalidag.az xəbər verir ki, müəllifin fərqli ölkə və şəhərlərdə qələmə aldığı ədəbi nümunələrin toplandığı “Heç bilmədik necə sevdik sevəndə” adlı kitab “Mücrü” nəşriyyatında işıq üzü görüb. Nəşrdə yer alan şeirlərin böyük əksəriyyəti 1980–1990-cı illəri əhatə etsə də, kitabda müəllifin son bir ildə yazdığı ədəbi nümunələr də var. Faiq Balabəylinin dəstəyi ilə ərsəyə gələn kitabın

Şahbaz Əli oğlu Mirzəyev 1960-cı ildə Kəlbəcər rayonunun Qılınclı kəndində müəllim ailəsində doğulub. 1965-ci ildə ailəsi ilə Gəncə şəhərinə köçüb, Gəncədə orta məktəbi və 1982 –ci ildə Azərbaycan Texnologiya İnstitutunu bitirib. Uşaqlıq və gənclik illəri Gəncə şəhərində keçsə də, atası professor Əli Mirzəyev hər il yay aylarında ailəsini də götürüb özünün doğulub boya-başa çatdığı Kəlbəcər rayonunun Başlıbel kəndinə gətirər, uşaqlar yay tətilini Başlıbel kəndində keçirərdilər. Uşaq

Fərid Muradzadə * * * Nə var ölümdən ucuz, Nə var ömürdən baha. Bir ucuz ölüm üçün Yalvarıram Allaha... Yalvarıram, nə olar, apar məni ilahi! Bu cəhənnəm odundan Qurtar məni, ilahi! Qurtar mənim ruhumu, Can adlı bu qəfəsdən. Yaşamaq istəmirəm Ürək düşüb həvəsdən. Yorulmuşam, doymuşam, Bu mənasız ömürdən. Bəlkə rahatlıq tapam Torpaq altda, qəbirdə. Mən bir qurtuluş kimi Ölüm arzulayıram, Burdan getməyim üçün, Səcdədə sızlayıram. Nə var ölümdən ucuz, Nə var ömürdən baha. Bir ucuz ölüm üçün

Namiq Dəlidağlı Azərbaycan ədəbiyyatında və mətbuatında özünəməxsus dəsti-xətti, uca səs tonu və dərin vətəndaşlıq yanğısı olan yaradıcı şəxsiyyətlərdən biri də şair-publisist, tanınmış jurnalist Namiq Dəlidağlıdır. Onun yaradıcılığının ana xəttini dərindən gələn yurd niskili, tükənməz Vətən sevgisi, saf sevgi duyğuları, fəlsəfi düşüncələr və çılpaq həyat həqiqətləri təşkil edir. Namiq Dəlidağlı Kəlbəcər rayonunda, müəllim ailəsində dünyaya göz açıb. Uşaqlıq və gənclik illəri Kəlbəcərin

Cavid Fərzəli Namiq Dəlidağlıya Harda bir kədər yansa, gözlərini unudan adam, salam. Darısqal güzgülərdə unudulan, küçələrin ürəyində doğulan. Şəkil də sən, divar da, qapısı bağlanan bir işıqsan. Pəncərə də sən, gecəyə söykənən küçə işığı da. Bir addım səsindən, bir addım şəklindən qaçan. Salam, addımlarında itən, gözlərinə doğulan adam.

Məmməd Aslan Bu gün təkcə Azərbaycanda deyil bütöv Türk dünyasında sevilən şair, tərcüməçi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycan Respublikasının Əməkdar Mədəniyyət İşçisi Məmməd Aslanın anım günüdür. Dədə şairin cismani yoxluğundan 11 il ötür. 24 dekabr 1939-cu ildə Kəlbəcərin Laçınından başlanan ömür 23 sentyabr 2015-ci ildə Zaqatalada sona yetdi. Söz ömrüydü yaşadığı, sözsə əbədidi. Demək, ruhunu göylərə təslim edən Məmməd Aslan yenə yaşayır. Və söz yaşadıqca yaşayacaq... Ruhu

Fərid Muradzadə MƏLƏK Hardasan axı, hardasan Qorxulan, hürkülən mələk? Ey ağ atda, ağ libasda, Hamıya görünən mələk! Can alansan deyə-deyə, Hamı düşür vahiməyə, Yeddidən yetmiş yeddiyə, İnsanlar çəkinən mələk! Bir anlıq vəhmdən sonra, Əzabdan, zülümdən sonra, Sanıram, ölümdən sonra, Hamıya sevilən mələk! * * * Bəlkə də yalandır olub-keçənlər, Bir şirin yuxudur, dünən görmüsən. İsladıb illəri göz yaşı ilə, Ömrün divarına necə hörmüsən? Saqif Qaratorpaq Bəlkə də yalanmış bu yaşananlar, Bəlkə də
Yazı axını