İbrahim İlyaslı

Sevinc Qəribin təqdimatında "Bir ruh əsintisi..." rubrikasının növbəti şeir ərmağanı İbrahim İlyaslı yaradıcılığından:

SƏNİN QOVUŞMALI İKİ YERİN VAR
 
Nə tez inadına daş dəydi belə,
Nə tez inamına dəyib qayıtdın?
Yenəmi ağlını ürəyin kəsdi?
Yenəmi baxtını söyüb qayıtdın?
 
Qoşulub getdinmi durna dəsinə,
Bir kimsə yolundan saxlamadı ki?
Buludlar üz qoydu Yer kürəsinə,
Göy üzü yerindən laxlamadı ki?
 
Hər şeyə ad varsa, ad qoyan da var, -
Bəlkə dağlar dərə, dərələr dağdır?
Bəlkə bu ağlardı elə qaralar,
Bəlkə bu qaralar elə dümağdır?
 
Gülürsən, gülməli burda nə var ki? -
Ancaq ağlamalı bir şey də yoxdur.
Görürəm, gözünü göynədir rəngi, -
Bir az bu söhbətin işığı çoxdur.
 
Hə, bir də azadlıq deyirdin axı,
Elə bir söz-söhbət gəzir arada.
Sənin azadlığın içindən axır,
İçindən axacaq bundan sonra da.
 
Əlində olsaydı öz ixtiyarın;
Çoxdan ilim-ilim itməliydin ki.
Axı bu ürəklə canım-ciyarım,
Sən hansı mənzilə yetməliydin ki?
 
Bu mizan-tərəzi düzələr çətin,
Yəni bu görklər də ağ yalandımı?
Ənəlhaqq! - çığıran bir məmləkətin,
Yenə səltənəti yağmalandımı?!
 
Nə bir kömək dilə, nə təsəlli um,
Ondan adamlarda yığın-yığındı.
Sənin qovuşmalı iki Yerin var, -
O sənin Tanrın və Tənhalığındı.

Dalidag.az