Kəlbəcərə bəlkə də gedərdim, şəhid qanı tökülməmiş bir cığır tapsaydım... Nəyə də gedim?

KƏLBƏCƏR

İstəmirəm görüşünə  gəlməyi,
Qınasan da, məni qına, Kəlbəcər...
Otuz beş il səniz ömür çürütdüm,
Qoy, sənsiz də yetsin sona, Kəlbəcər...

Yüz il keçə, dönsəm günün birində;
Səhv salmaram, cığırların birin də !..
Qorxuram ki, görəm yoxsan yerində;
Ümüdlərim təzdən sına, Kəlbəcər...

Həyatımda çoxdur qara naxışlar;
Ha  çalışdım,  azalmadı  yoxuşlar...
Qoyub gəlsəm, məni necə bağışlar;
Yad torpaqda yatan ANA, Kəlbəcər ?..

Yas yeri də -- bayramıdı, toyudu,
Qohum-qardaş bir-birindən soyudu...
Hər tərəfdə bir doğmamız uyudu;
Sənsiz getdi yana-yana, Kəlbəcər.

Mənim üçün yurd olsa da baş tacı,
Yazan yazıb qismətimi çox acı !..
Qərib məzar...iki qardaş, dörd bacı,
Bir dağam ki, dözdüm ona, Kəlbəcər...

Darıxsam da bir anasız körpə tək;
Qonşu da yox, görüşəndə sevinək...
Nəyə gəlim, nə mən daşam, nə ürək;
Yollar boyu batım qana, Kəlbəcər?!.

Yurdlarımıza yol açan şəhidlərimiz nur içində uyusunlar!... Unutmayaq!..
 
Vaqif  Hüseyinoğlu
18.10 2021. Minvod.
Dalidag.az