Elman Tovuz
Demə, nə fərqi var, vətən vətəndi,
Nə olsun yazılıb hara "Kəlbəcər".
Hər yerin başqadı bərəsi, bəndi,
Bax bura Tovuzdu, ora Kəlbəcər.

Daşı - cəvahirat, torpağı - bəhər,
Haqqın işığıdır hər gülən səhər.
Alxış eləməyə Dəlidağ yetər,
Axı nə gərək var Tura, Kəlbəcər.

Çəkilib həsrəti hər nübarının -
Yazda çiçəyinin, qışda qarının.
Otuz il gözləyən övladlarının
Tapılır dərdinə çara, Kəlbəcər.

Var olsun dizinə diz verənlərin,
Yarana qoymağa buz verənlərin.
Artıb-çoxaldıqca göz verənlərin,
Yenə boyanırsan nura Kəlbəcər.

Elmanam, mənim də açılıb önüm,
Axır ki, sənə də düşəcək yönüm...
Yerini bərk elə, başına dönüm,
İndi Göyçənindi sıra, Kəlbəcər.

Dalidag.az