Eşq sultanı və ya xalqının ədəbiyyat tarixini yazan qadın… Azərbaycanın xalq yazıçısı, Azərbaycan xalqının yazıçısı Əzizə Cəfərzadənin həyat hekayəsi Əzizə Cəfərzadəni görkəmli ədəbiyyatşünas, ictimai xadim, filologiya elmləri doktoru, professor, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü kimi təqdim etməyə heç bir ehtiyac yoxdur. Pafoslu səslənməsin, bu xanım sözün bütün mənalarında ömrünü Azərbaycan ədəbiyyatına həsr edən azsaylı yazıçı qadınlarımızdandır. O, sadəcə yazıçı idi. Onun vətəndaş

Ağlımı başıma qaytar, ay Allah, Niyə öz başımı kəssin öz əlim?! Böyük bir millətə töhmət olmasın Çirkin arzularım, çirkin əməlim. Mehdixan Kəlbəcərli Mehdixan Kəlbəcərlinin şeirlərini hələ gənclik illərimizdən sənətkarların dilindən eşidərdik..Aşıqlar, xanəndələr o zamanlar Mehdixan müəllimin bir şerini bütün məclislərdə oxuyardılar və biz də heyrətlə qulaq asa-asa əzbərləyərdik. Elə o zamandan yaddaşımda necə qalıbsa eləcə sizə təqdim edirəm dostlar: Hökmüm işləsəydi fələk hökmü tək, Mən insan

Q azıgöy körpüsündə gənc bir qadın: — Ay haray!.. Çantam, çantam! Tutun, qaçır!!! – deyə bağırdı. Qələbəlik bir-birinə qarışdı. Yalın ayaq qaçan bir oğlan körpü pilləkənlərini üç-üç atıla-atıla qaçırdı. Gənc və gözəl qadın isə sağa-sola dönərək: — Nə olar ki, onu tutsanız! – deyə yalvarırdı. Oğru qaçıb gözdən itəndən beş dəqiqə keçməmişdi ki, gənc bir polis, əli çantanı oğurlamış oğrunun çiynində oraya gəldi. — Çanta kimindir? Bu qara, təptəzə, böyük bir çanta idi. Gənc və gözəl qadın sevinclə

...Elə bildim yazda yağan, Bahar leysan yağışıdı. Sən demə, bu, nakam gedən Sevənlərin göz yaışıdı.... Dalidag.az Qənirə Mehdixanlının şeirlərini təqdim edir: BU YOLDAN Bürüyüb dünyanı yol damar-damar, Yolçular yollardan rahatlıq umar, Kimiyə daş-kəsək, kimiyə hamar, Keçir namərdlər də, mərd də bu yoldan. Biri toy-düyünlə gəlindir köçür, Biri dərdlərini götürüb qaçır, Hamı son mənzilə bu yolla köçür, Keçir məhəbbət də,dərd də bu yoldan. Mehdixanlı, uzun-kəsədi yollar, Qıyarmı yolçular küsə bu

"...Sirin nağıl kimi keçir ömür də, Cəkir karvanını səs də, səmir də. Sən məndən xəbərsiz qərib ellərdə, Mən də sənsizliklə barışım gərək..." Dalidag.az Nisə Heydərlinin şeirlərini təqdim edir: GEDƏCƏYƏM Xəyallar elə bil yuxu kimiydi, Yazıya, qismətə çatdıq, ayıldıq. Üzü dönük oldu zalım fələyin, Gör neçə danışdıq, neçə ayrıldıq. Kəsir duyğularım qılınctək məni, Özümü gəzirəm hər addımbaşı. Qollarım meyvəsiz budağa bənzər, Bədənim tək-tənha bir məzar daşı. Küsdürüb taleyin vəfası məni, Ömür

Azərbaycan mədəniyyətində və ictimai həyatında dərin izlər qoymuş Xurşidbanu Natəvan 15 avqust 1832-ci ildə Şuşada anadan оlub. Mehdiqulu xan qızına öz anası Xurşidbanunun adını verib. Xurşidbanu ailənin yeganə övladı, həm də Qarabağ xanlıqlarının sоnuncu vərəsəsi оlduğu üçün, оnu sarayda “Dürrü yeкta” (Təк inci), el arasında isə “Xan qızı” çağırıblar. Tarixçilərin ehtimalına görə, bu dövrdə xarici və daxili vəziyyətin ciddi surətdə gərginləşməsi ilə əlaqədar xan ailələri üzərində nəzarət

A rtıq 35 yaşı var, adam bu yaşı bir qız kimi dеyəndə utanır və içində san­ki nə isə оvu­lub-tö­kü­lür. Bu yaş­da qa­dın­la­rın çохu öz is­tə­dik­lə­rinə nail оlub, arzularına ça­tıb­lar, — han­sısa ailə qurub, han­sısa bir sə­nə­tin da­lın­ca gе­dən ar­tıq sеç­diyi yо­lun yоl­çu­su­dur... Sə­kinə isə bu­dur baх, ayaq­la­rını şap­pıl­da­da­raq ma­ğa­zaya gеdir, əy­nin­də nazik, nim­daş хalat, əlin­də yеkə ağ zən­bil. Bu Sə­kinə kim idi, hə­yat­dan nə is­tə­yir­di, han­sı ar­zu­lar­la

Hədəfə dəyməyən kəlməmiz hədər, "Qarabağ" sözünün əyarı yoxdur. "Qırmızı kitab"a düşən quş qədər Yurdsuz bir insanın dəyəri yoxdur. Dalidag.az Adil Cəmilin şeirlərini təqdim edir: Sevdim Zirvələr vətənin ucalığıdır, Görəndə qayalar səngərdi - sevdim. Qarşıma sərt yoxuş, düz yol da çıxdı, Düzü düzdə qoyub o sərti sevdim. Bir iş tutmadım ki, gözdən yayına, Tapındım bu yurdun haqqı-sayına. Mən ağız büzmədim Tanrı payına - Sevinc də, kədər də göndərdi - sevdim. Nə yaşaya bildim, nə də ölmədim,

" Lazım " Q apının yavaş-yavaş aralandığını görüb eynəyini çıxarıb içəri kimin girəcəyini gözlədi. Amma heç kəs görünmürdü. Nəsə baş verəcəyini hiss edirdi. Gözləməyə hövsələsi çatmadı, durub qapıya tərəf getdi. Yalnız indi cəftəni tutan əli gördü. İrəli gedib əyilib kimin olduğunu yoxlamaq üçün başını dəhlizə tərəf uzatdı. Qarşısında arıq, çəlimsiz bir şəxs gördü. Təəccüblə -Sizə kim lazımdır? - deyə soruşdu. Adam boynunu büküb çiyinlərini çəkib -mənə Siz lazımsınız- dedi. -Mən? -Hə, Siz. Bir

GÜLZAR B u gecə bütün kənd sevinirdi. Qızlar, gəlinlər, uşaqlar, gənclər, ixtiyarlar sevinir, bütün kainat belə sevinirdi… Uşaqların bağırtısı, qızların, gəlinlərin çalğısı, yastı balabanların ən kobud ürəkləri oxşayan həzin iniltisi bir-birinə qarışıb, ümumi bir ahəng yaratmış və hər kəs bu şən gurultunun sonsuz sevinclərinə dalıb getmişdi. Bəli, bu gecə hər kəs sevinir, həm də onun səadətinə sevinirdi. Yalnız o, yalnız o, bunları görmür, eşitmir, qadınların böyük bir gurultu qopartdığı