Mücirəddin Mübariz

Sevinc Qəribin təqdimatında "Bir ruh əsintisi..." rubrikasının növbəti şeir ərmağanı Mücirəddin Mübariz yaradıcılığından:

* * *
Ay dodağı yer çatı, yanağı  bulaq gözü,
Gözümün ürək sözü.
Sol çiynim şamlar kimi sanki əriyib axır,
Əlim qoluma ağır.
Ən ağır darıxmağa adam elə yoluxar,
Ayaq altdan yol axar.
Susuzluğu yanana su səsidir gülüşün,
Harda qaldı gəlişin? 

Ümidlərin gəmisi ilğım sularındadır,
Düzün ortasındadır.
Dəniz olaram sənə ürəyimi sən üzsən,
Səhrada ada gəzsən.
Sərinlər için elə, hərdən daşa da sirr gəl,
Həsrətini əsirgə.
Eşqin boş mərmisinə adını da yazmışam,
Gözlərimdən asmışam. 

Adamlar unudanda öncə səs unudular,
Şəkillər sona qalar.
Xatirələr yaddaşa dağılmış arı kimi,
Göynədir sarı simi.
Necə güllə hirsini bir sinədə soyudar,
Atıl canımı qurtar.
Öldürsən sevda ilə yaşamağı öyərəm,
Yenə gülümsəyərəm. 

Sənə yazılan şeir qaranquş yuvasıdır,
Yaxşı eşq havasıdır.
Bax hörümçək toruna şeh düşəndə əzizim,
Duyğumuz elə bizim.
Dünən axşam Günəşin batışını seyr edib,
Bir az da fikrə gedib...
Mən də gizlənmək üçün dağ gəzdim arxasında,
Üfüqün yuvasında...

Dalidag.az