Eyvaz Əyyub

Sevinc Qəribin təqdimatında "Bir ruh əsintisi..." rubrikasının növbəti şeir ərmağanı Eyvaz Əyyub yaradıcılığından:

* * *
Yanar ocağına su səpib getdik,
Səni yandırdığın ağac qorudu.  
Bəlkə də getməyə yeri olmayıb, 
Qoynuna sığındı, səndən yarıdı.

Paslanmış sobadan doğulmuş cansan,  
Hər yarpaq sayıtək qəhrəman yaşar.
Tək qalmaq çətindi od alsan belə,
Dost yaxın gələndə canda can yaşar. 

Viran bir obanın qəlbitək döyər,
Pas içrə bir soba - keçmiş izidi.
Ağac kök salaraq hüzurla boylan,
Həyatın əlləri səni gözlərdi.

Kül olur xatirə, küləkdə uçar,
Sükut danışanda yurdun adıdır.
Paslı dəmir içrə dirilən həyat,
Dözümün, ümidin tək nişanıdır.

Dağlara yazılıb ağacın səsi,
Sükutun qoynunda şeir misalı.
Ocaqlar öləndə təbiət deyir:
“Həyat hər döyüşdə çıxar qalalı.”

Hər paslı dəmirə can verən torpaq,
Şəhid qanı ilə suvarılmadı?!
Bu ağac, bu külək deyir bizlərə:
"Özgürlük ölməzdir, haqq çağırandı".

Dönmək ümidimin yaşıl yarpağı,
İsinməz eşqimin izləri səndə.
Bir külfət gözünü sənə dikmişdi,
Yaşarır ağacın gözləri səndə.

Dağların qoynunda gözlədin bizi,
Ay doğma ocağım, yuxudan oyan.
Sobada bitməyin çətinlikləri,  
Şaxtada açanın hamına bəyan...

Kəlbəcər dağında döyüşkən ruhlar,  
Yağı əzmimizi qana bilmədi.  
Çayın sahilində quruyan ağac,  
Sobanın içində yana bilmədi...

Dalidag.az