Firuzə Məmmədli

Sevinc Qəribin təqdimatında "Bir ruh əsintisi..." rubrikasının növbəti şeir ərmağanı Firuzə Məmmədli yaradıcılığından:

ÖZÜM OLA BİLMİRƏM 
 
Yenə qəlbim mənə düşmən kəsilib,
Mən özümlə bacarmıram, İlahi!
Dilim sözdən, əlim işdən kəsilib,
Tərs üzümlə bacarmıram, İlahi!
 
Təbil döyür elə könül qapımda
Gah sevinən, gah ağlayan duyğular.
Adam olur, itə dönür qapımda
Məni mənsiz varaqlayan duyğular.
 
Qanmı düşüb, yaram keçib əlinə,
Söküb-tökür içərimdə nə varsa.
Çıxdaş olub haram keçib əlimə,
Koda düşüb açarımda nə varsa.
 
Döyən yoxsa, nə suçlayım Dünyanı!
Könül qapım qapalıydı əzəldən.
Diz üstündə surğuclayım Dünyanı,
Mənə yolu topal idi əzəldən.
 
Ha saldırdı yollarını ayaqdan,
Qabar oldu qədəmləri ömrümün.
Oxutmadı məni gerbdən, bayraqdan,
Ağı dedi sitəmləri ömrümün.
 
Od oluram, su oluram indi ta,
Bu halıma dözüm ola bilmirəm.
"O" oluram, "bu" oluram indi ta,
Təkcə "özüm"... "özüm" ola bilmirəm.

Dalidag.az