"Hər söz ayrılıqda yalnız bir məna daşıyır. Söz sənətkarı bu mənalı sözlərə öz duyğu və həyəcanlarını yükləyəndə sözlər şeirləşir, nəğmələşir. Buna sözlərdən toxunmuş həyəcan, duyğu hörgüsü, yəni şeir deyilir... Kitabını oxuculara təqdim etdiyimiz Adil Cəmil nə gözəl deyib: "Yüksüz kəlmələrin yükü ağırmış" Fikrin bu şəkildə deyilişi qeyri-adi olduğu üçün bu, şeirdir. Nədir bu qeyri-adilik? Axı, bir şey ki, yüksüzdür, o, necə ağır ola bilir?! Bu ağırlıq fiziki ağırlıq deyil, mənəvi ağırlıqdır.